slawekbober.com

Trepcok 2011

2012-02-05T12:23:00.000-08:00

Rajd był rekordowy pod względem ilości uczestników - prawie 200 ludzi. Mam nadzieję, że mimo takiej masówki pozostał na dobrym poziomie. Dzisiaj wreszcie wyprodukowałem film z Trepcoka. Tym razem na nowym oprogramowaniu Final Cut Pro X.

Przygotowanie Trepcoka

2011-11-20T01:58:00.000-08:00

W tym roku przygotowanie trasy na Trepcoka zajęło nam więcej czasu niż zwykle. Po raz ostatni jedziemy ją finalizować z mistrzem drugiego planu.

Maślana Góra

2011-11-12T01:44:00.000-08:00

Pierwszy i ostatni raz trafiamy na Maślaną, bo to miejsce nic nie wnosi.

Dwoma kołami w Beskid Niski

2011-11-06T01:30:00.000-07:00

Ponieważ ciągle pogoda dopisuje, jedziemy z Grześkiem na mechanicznych koniach w Beskid Niski. Frajda z jazdy przyćmiewa wszystko, dlatego zdjęć jak na lekarstwo.

Ciepły wrzesień

2011-09-18T14:15:00.000-07:00

To chyba ostatnie pływanie na Klimkówce w tym sezonie. Pogoda rewelacyjna, to też zjechało się nas trochę.

Veterny Vrch

2011-08-02T06:46:00.000-07:00

Veterny-ego zobaczyłem pierwszy raz będąc na Bereśniku. Wreszcie nadarzyła się okazja by go dotknąć.

Niskie Tatry

2011-06-23T06:22:00.000-07:00

W czerwcu znajdujemy trochę wolnego czasu i uciekamy na Słowację. Jest zimno i rześko. A przede wszystkim - jak to na Słowacji - spokojnie i bardzo urokliwie.

W świętokrzyskie, ku pamięci

2011-06-11T05:59:00.000-07:00

Wraz z 19 Tarnowską Drużyną Starszoharcerską jedziemy w okolice świętokrzyskie upamiętniać wydarzenia z II Wojny Światowej. Przy okazji wstępujemy na zamek w Chojnicach i wpadamy w dziurę czasową.

Wypadek samolotu

2011-05-30T12:52:00.000-07:00

W ostatnią sobotę, w Krakowie, miał miejsce wypadek samolotowy, w którym poparzeniu uległa znaczna część mojej głowy.

Wszystko to działo się w związku z II Ogólnopolskimi Zawodami Uczelni Medycznych w Ratownictwie Medycznym. Zabawa była przednia. Więcej zdjęć tutaj.

Wiośniak 2011

2011-04-30T13:40:00.000-07:00

W tym roku lądujemy w Gorcach. Miało być ostro i jest ostro - burze, deszcze i wichry niespokojne. Do tego zimno jak nigdy. Czyli tak jak lubię!

Rozpoczęcie sezonu wodnego

2011-04-03T13:22:00.000-07:00

Kiepsko wieje jak na pierwszy raz w tym roku. Ale mimo to, udaje mi się śliznąć kilka razy. Za to Stachu większość czasu spędza na szkoleniu.

W poszukiwaniu miejsca na obóz...

2011-03-27T13:08:00.000-07:00

...trafiliśmy w Bieszczady. Jest tu kilka miejsc, które idealnie nadają się na obóz harcerski.

Na koniec dnia, natura sprawiła nam niespodziankę - wiatr przegonił chmury i Bieszczady urzekły...

Zjazd na byle czym

2011-01-23T14:00:00.000-08:00

Wokół Bereśnika

2010-11-11T13:38:00.000-08:00

Jesień to najlepsza pora na światła i cienie. Dobrze oglądać je z góry, bo wtedy wrażenia są najmocniejsze.

Czas nas dogonił i na Bereśnik musieliśmy iść najkrótszą drogą. Ale nadrobiliśmy to następnego dnia, wracając z Jaworek przez Wysoką i Małe Pieniny.

W schronisku przywitał nas Remik. Nakarmił, pożyczył gitarę i było bardzo sympatycznie.

Zimna woda

2010-11-06T13:53:00.000-07:00

Woda jest zimna. Ale jest na to sposób - nie wolno do niej wpadać. Czasami jednak nie ma wyjścia.

10 stopni - prawie

2010-10-24T15:21:00.000-07:00

Za oknem jesień w pełni. Zatem pojechaliśmy się jej przyjrzeć z bliska - tym razem z poziomu wody. Klimkówka jak zwykle nie zawiodła. Było zimno i wiało jak cholera.

Ludzie Meteora

2010-10-09T06:01:00.000-07:00

W środku lasu organizujemy sztab. Jest namiot, piec, stara maszyna do pisania... Oczywiście wszystko ma głębszy sens.

Ukraina

2010-08-21T13:10:00.000-07:00

Wreszcie udaje mi się wyrwać z miasta na dłużej i to nie byle gdzie - w ukraińskie połoniny. Jedziemy autobusem do Lwowa.

Miasto nie robi na mnie wrażenia. Jest tak zaniedbane, że aż przykro. Wsiadamy w kolej i jedziemy do Sianek (koszt przejazdu to 10,5 hrywny od głowy). Podróż jest męcząca i ciekawa - jedna wielka impreza w upale. W Siankach robimy zakupy i znikamy w góry na 7 dni.
Nauki z tej podróży są dwie:
- Bieszczady Wschodnie już nie są tak dzikie jak dawniej,
- żeby chodzić skrótami, to trza mieć dużo czasu.
Na szczęście krowy rekompensują wszystko.

Niżne Tatry

2010-07-24T12:57:00.000-07:00

Mocny weekend w Małych Pieninach a potem Niżnych Tatrach. Zaczynamy na polu namiotowym pod Wysoką. W nocy odwiedza nas piękna burza.

Następnego dnia jedziemy na Słowację. Niestety pogoda się sypie i nie pozwala zobaczyć zbyt wiele - trzeba tu jeszcze wrócić ale na dłużej.

Lubań

2010-07-04T12:46:00.000-07:00

Lato nie sprzyja niczemu - upał i owady tworzą irytującą mieszankę. Ale siła przyciągania Lubania jest ogromna.

Zatem biegniemy na Lubań szlakiem, którym jeszcze nie lazłem, a po drodze spotykamy strusia.

Mokry Beskid Niski

2010-06-03T01:12:00.000-07:00

Wreszcie sercu bliski Beskid Niski. To wyjątkowe miejsce - pustka, cerkwie i spokój. Nawet much i komarów tu niewiele. Albo jeszcze nie doleciały.

Na początku drogi, w okolicy Mochnaczki, deszcz zaczyna przesadzać i blokuje nas na całą dobę. W dolinach robi się nerwowo, bo wody jest zbyt wiele i wszyscy w strachu, że nas zaleje - zapomnieli, że przecież nas licho nie bierze. Po dwóch dniach wychodzi słońce i jest pięknie. Idziemy przez Lackową do Wysowej. Na więcej niestety już brakuje czasu. Szkoda bo niewiele Beskidu zdążyliśmy zobaczyć.
Przez dwa dni ulewy woda robi dużo zamieszania w transporcie i wracamy z przygodami.

Testy latawca

2010-05-21T14:00:00.000-07:00

Pogoda tej wiosny żeglarzy nie rozpieszcza. Kiedy jest wiatr, to leje jak z cebra. Kiedy wieje bez deszczu, to jest problem z wyjazdem na wodę. A w deszczu pływać się nie da, bo jeszcze wycieraczek na oczy nie wymyślili. W końcu jedziemy ze Stachem na lotnisko przetestować nowego latawca. Nie ma wody pod nogami, ale za to jest trawa i wrażeń nie brakuje.

Wiośniak

2010-05-03T05:26:00.000-07:00

Zjawisko rajdu wędrownego zdechło w naszej okolicy już kilka lat temu. Reaktywacja od dawna chodziła mi po głowie - wreszcie, w długi weekend majowy stało się.

Frekwencja nie powaliła ale, jak to mówią, "co za dużo to i świnia nie zje". Zresztą mogło być gorzej, bo rodzice zawsze wiedzą lepiej - że w maju to w górach jeszcze śnieg leży, że ziemia zamarznięta - wszak siedzą w tych górach co weekend. Tymczasem trafia się pogoda iście wiosenna i pod namiotem nikt nie zmarznie.

Idziemy z Krynicy, przez Słotwiny do Bacówki nad Wierchomlą. Słońce grzeje. Następny dzień w deszczu do schroniska na Cyrli. Kiełbasa po łabowsku rekompensuje przemoczone buty. Ostatni dzień spędzamy wietrznie i widokowo na zboczach Makowicy.

Ale co, masz kryzys?

...qrczę, no jak to było...

Nocleg nad Wierchomlą

Qmenda rajdu.

Świnica i Kościelec na zimowo

2010-04-20T13:00:00.000-07:00

W Tatrach zima jeszcze. I dobrze, bo to przecież najlepsza pora roku. Długo czekaliśmy na taką pogodę. Słońce, śnieg i dwa cuda - Kościelec i Świnica.

Zima w Tatrach jest wyjątkowa, bo ludzi najmniej. Siedzimy sami na wierzchołkach i wdychamy przestrzeń - nie ma trosk, nie ma czasu...

Szacun dla Stacha, że dał radę!

Zmiany...

2010-03-31T11:14:00.000-07:00

Dzisiaj zakończyłem przygodę z firmą CST. Zatem mój numer telefonu jest już nieaktualny. Zainteresowanych kontaktem proszę pisać na slawekbober@gmail.com.

Innym wariantem na Przechybę

2010-03-27T11:44:00.000-07:00

Jak proszą w góry, to się nie odmawia. Zatem mimo nieciekawych prognoz pogodowych, idziemy z Jazowska na Przechybę. Nie cierpię tego schroniska ale poranek z Tatrami rekompensuje.

Jest jeszcze trochę śniegu, naleśniki ze szpinakiem, głupota i bańki mydlane...

Wracamy przez Halę Konieczną do Rytra.

Wiosenny spacer w Beskidzie

2010-03-23T13:59:00.000-07:00

Rzutem na taśmę ruszamy w Beskid popołudniową porą. Śniegu jeszcze mnóstwo. Topniejące w słońcu mnóstwo każe ambitne plany zastąpić wejściem na Makowicę - i dobrze bo jeszcze mnie tam nie było.

Słońce z buczyną i śniegiem czynią cuda. Mocno wieje, czuć nadchodzące zmiany...

Warzywa w ogrodzie

2010-03-12T14:28:00.000-08:00

Lada chwila wpadnie wiosna. Co niektórzy, już nawet pierwsze bazie znaleźli. Z tej okazji (nie tylko dla ogrodników) piosnka o warzywach w ogrodzie.

Kołysanka

2010-03-10T10:13:00.000-08:00

Ostanio Grzesiek zagrał na dobry sen kołysankę. Nadal pozostaje tajemnicą, w jaki sposób on równocześnie gra na dwóch gitarach.

Śniegu coraz więcej

2010-02-14T13:58:00.000-08:00

Do schroniska pod Małą Rawką docieramy w piątkowy wieczór. Śnieg sypie nieprzerwanie. Wraz z nim spadają słowa, bezczas, muzyka...

W sobotę rano dojeżdża Wiśnia z Kozą. Ponieważ pogoda nie nastraja, idziemy do schroniska na Połoninie Wetlińskiej. Zimowy las pełen mgły jest niesamowity. W drodze powrotnej zjeżdżamy na workach, co całkowicie rekompensuje brak widoków.

Wieczorem w schronisku roi się od ludzi.
Następnego dnia idziemy w stronę Małej Rawki. Śnieg jest wszędzie - jest radość!

Hala Krupowa w zamian za...

2010-01-31T12:21:00.000-08:00

Miały być Tatry, cienka czerwona linia, adrenalina, odpowiedzi na trudne pytania... Pogoda jest tak nieciekawa, że nawet wejście na Babią Górę przestaje mieć sens.

Zawracamy więc i z Zawoi idziemy najkrótszą drogą na Halę Krupową. Sunę na turach i świadomie zostaję trochę w tyle. Dzień żegna się zagadkowym zachodem słońca.

W schronisku jest wszystko - turyści z kosmosu, opowieści z Lasku Wiedeńskiego, pierogi, ryba, kiełbasa... a jednak kogoś brakuje.

Narty na Jaworzynie

2010-01-24T05:31:00.000-08:00

Zapowiada się piękna niedziela, zatem jedziemy ze Stachem na narty. Mróz tego dnia bije rekordy - po drodze trafia się -25 stopni.
W górach inwersja i widoki nieziemskie na świat.

Mroźny Beskid Żywiecki

2010-01-23T06:02:00.000-08:00

Ilekroć jestem w Beskidzie Żywieckim, ten zawsze zachwyca. A przecież te góry są tak nieskomplikowane.

Tym razem mróz dogonił wszystko - drzewa, noce w schroniskach i nas. Jedynym ratunkiem były kominki w jadalniach i chata Szymona Kreczmara.

Sekundy przed katastrofą samolotu.

Zimowisko 29 TDSH

2010-01-18T05:29:00.000-08:00

Na początek należą się przeprosiny - ostatnio trochę zaniedbałem 29TDSH. Dlatego bardzo chciałem pojechać z nimi w Gorce.

To były trzy mocne dni. Ale muszę przyznać, że zabrakło klimatu. Może przez to, że pojawiło się dużo nowych osób i chyba nie wszyscy grali w tej samej orkiestrze.

Koncert na Bereśniku

2010-01-07T06:02:00.000-08:00

Remik proponuje nam zagrać dla Orkiestry Świątecznej Pomocy. Grzesiek kupuje z tej okazji nowego akustyka. Gramy bez prądu i nie jesteśmy w stanie zagłuszyć pełnej sali - klimat się nie pojawił. Ale i tak warto było zagrać dla przyjaciół.

Bladość opłatka w Beskidzie Sądeckim

2009-12-26T00:27:00.000-08:00

W drugi dzień świąt uciekam w Beskid Sądecki. Chętnych do ucieczki jest więcej. Dzięki nim, jest to jedna z najlepszych moich ucieczek. Nie zmącił jej nawet zapach spotkania na Bereśniku.

Trepcok 2009

2009-12-06T06:02:00.000-08:00

W tym roku było inaczej niż zwykle. Po raz pierwszy powtórzyliśmy miejsce rajdu. Zaskoczyła rekordowa liczba uczestników.

A mi wrócił żal, że tak szybko się skończyło.

Przerwa przy grabieniu liści

2009-12-02T05:00:00.000-08:00

W przerwie przy grabieniu liści popełniliśmy nowy kawałek. Coś ostatnio zaczyna się dziać - w poczekalni są już kolejne dźwięki.

Masakra na Klimkówce

2009-11-22T10:00:00.000-08:00

Tego się nie spodziewaliśmy - wiało tak mocno, że nie byliśmy w stanie utrzymać się na desce. Niestety mały żagiel został w domu. Nauczka na przyszłość - brać wszystko na czym można pływać :)
Pozostało tylko podglądać innych - a było co oglądać.

Wszystko się tak...

2009-10-20T07:11:00.000-07:00

No i przegapiliśmy jesień w tym roku - to był moment. A miło być "piękne słońce" i "piękne zdjęcia". W zamian za to dostaliśmy piękną zimę w mgłach.

Jesień w wodzie

2009-10-04T10:00:00.000-07:00

Doczekaliśmy się silniejszego wiatru początkiem października. Mimo, że jesień już czuć w powietrzu i temperatura nie zachęca do kąpieli - lądujemy w Radłowie. Wieje mocno i nierównomiernie dzięki czemu jest bardzo wesoło.

Żółte kropeczki

2009-09-03T12:28:00.000-07:00

Wędrójąc z Kozą po krzakach, spotkaliśmy pewnej niedzieli coś przyrodniczego.

Piramida Vincenta

2009-07-25T11:16:00.000-07:00

Wreszcie w Alpach! Tym razem włoskich i pod jedną z najpiękniejszych gór - Liskamm'em. Od zawsze chciałem ją dotknąć.
W drodze do Włoch zatrzymujemy się na jeden dzień w Chamounix oglądnąć masyw Mount Blanc i powspinać rekreacyjnie w skale. Potem tunelem szybko wpadamy do doliny Aosty, która zachwyca. Lądujemy w małym miasteczku Gressoney-Saint-Jean. Jest cicho i spokojnie. Przy pierwszym wypogodzeniu idziemy w górę do schroniska Gnifetti. Droga jest długa i męcząca ale nagroda w postaci festiwalu chmur rekompensuje wszystko. Wczesnym rankiem, bez wysiłku zdobywamy Piramidę Vincenta (4215m n.p.m.). Obok, na wyciągnięcie ręki, Liskamm śmieje się bezczelnie. Tym razem jeszcze nie pora, ale już niedługo.

Pogoda ma się załamać, zatem uciekamy nad Morze Liguryjskie. Upał i nadmiar ludzi szybko nas męczy. Znowu uciekamy. Tym razem w Dolomity, zahaczając po drodze o Genuę. W Dolomitach - magicznych górach - pogoda też nie rozpieszcza. Jednomyślna decyzja - wracamy do domu.
Po raz pierwszy wracam z Alp nienasycony górami.

Viganj

2009-06-25T13:39:00.000-07:00

Dlaczego Viganj? Bo tutaj zawsze wieje. To takie magiczne wiatrowo miejsce - wszędzie wokoło flauta i kicha a w Viganj dmucha. Tyle, że w tym roku dmuchało trochę słabo i pozostał niedosyt adrenaliny. Nic to, następnym razem weźmiemy też duże żagle :)

Wiatr

2009-06-14T13:45:00.000-07:00

Przyszedł w końcu taki dzień - dzień wietrzny jak nigdy. Wreszcie można było stracić kontrolę nad deską bo było za szybko! I to jest prawdziwy windsurfing!

Rawki, Halicz i pierogi Belzebuba

2009-06-11T14:10:00.000-07:00

Już dawno nie byłem w Bieszczadach, dlatego na propozycję Wiśki zaklaskałem uszami. Jedziemy do schroniska Pod Małą Rawką. Po zameldowaniu biegniemy na Rawki oglądać zachód słońca. Uwielbiam te góry - zwłaszcza, że pomimo długiego weekendu jestemy na wierzchołku zupełnie sami. Zielenina włazi do oczu. Następnego dnia robimy dużą pętlę, czyli Wołosate, Rozsypaniec, Halicz, Tarnica i powrót do Wołosatego. Zaczynamy w chmurach ale z każdą godziną wypogadza się. Popołudnie jest piękne. W Wołosatym kończymy plackami ziemniaczanymi z gulaszem na baraninie - kładą na kolana
Wieczorem w schronisku ludzi już jest za dużo. Okazuje się, że tylko ja gram na gitarze. Impreza kończy się późno.
Następnego dnia leje i robimy odwrót do domu.

KL Auschwitz-Birkenau

2009-05-26T08:17:00.000-07:00

Od dawna chciałem zobaczyć to miejsce. Dlatego korzystam z propozycji Pawła i jedziemy z jego uczniami do Oświęcimia. Baraki z cegły otoczone kolczastym drutem ukazują straszną prawdę - kawał lekcji historii, którą można dotknąć.

Dostaję odpowiedzi na wszystkie pytania ale i tak czegoś nie rozumiem.

Inicjacja

2009-05-14T10:37:00.000-07:00

W Tatrach jest coraz cieplej i znika zupełnie zagrożenie lawinowe. Najwyższa pora zabrać ze sobą narty. Namawiam Grześka na Rysy - od zawsze chciałem z nich zjechać. Dojeżdżamy do Łysej polany w piątek wieczorem i mozolnie tuptamy do Morskiego Oka.

Do starego schroniska dochodzimy już po zmroku - jest pusto i cicho jak nigdy. Następnego dnia ruszamy w górę z samego rana. Pogoda nie nastraja optymistycznie. Ludzi na szlaku niewiele. Można powiedzieć, że góry mamy dla siebie. Jest pięknie. Co jakiś czas spokój przerywa trzask odpadającego z góry śniegu. Na szczęście powstające z niego lawinki są niegroźne.

Kole południa wchodzimy do rysy prowadzącej pod wierzchołek. Mozolnie pniemy się do góry i zdaję sobie sprawę, że kondycja została daleko w lesie. W końcu osiągamy Rysy - są całe w chmurach. Szkoda bo nie ma czym oka nacieszyć i trudy wspinaczki nie nagrodzone. W planie miałem zjazd z samej przełęczy pod Rysami ale coraz mniej śniegu potęguje stromiznę i strach mnie oblatuje. Zjazd zaczynam gdzieś w połowie rysy. Na początku zsuwam się. W końcu strach puszcza i czuję tylko wolność i zmęczone mięśnie. Jest radość. Zjeżdżam na nartach do krawędzi Morskiego Oka. Szkoda mi tylko Grześka, który musi tą drogę pokonywać pieszo. W schronisku piwo smakuje jak nigdy a ja spotykam starego znajomego - Michała.

Następnego dnia idziemy na Wrota Chałubińskiego. Słońce leje się z nieba. Upał rozleniwia i zupełnie nam się nie spieszy, zwłaszcza że do dolinki za Mnichem mam słabość. Z każdą godziną coraz więcej śniegu zamienia się w kaszę. Przez nią zjazd jest męczący ale i tak daje radość.

Kole 14 lądujemy w Morskim Oku, które gości nas plackami ziemniaczanymi. Wszędzie pełno niedzielnych turystów - najwyższy czas stąd uciekać.

Windsurfing na zimno

2009-05-09T12:00:00.000-07:00

Wiosną w naszym regionie wieje najczęściej. Zatem nie można przepuścić takiej okazji pomimo niskich jeszcze temperatur. Pakujemy zabawki i jedziemy nad najbliższą sadzawkę w Radłowie.

W ciągu dnia wiatr słabnie ale i tak udaje się zrobić kilka ślizgów. Woda jest tak zimna, że każde wodowanie to dodatkowy odjazd!

Majówka na Bereśniku

2009-05-03T10:00:00.000-07:00

Ponieważ majówka w tym roku krótkawa, jedziemy w Beskid Sądecki. Bereśnik okazuje się jedynym schroniskiem, gdzie są jeszcze wolne noclegi.
Na Bereśnik idziemy przez Dzwonkówkę ze wsi Rzeka. Pogoda jak marzenie. Mocno wieje i z każdą godziną rośnie przejrzystość powietrza. Kole popołudnia Tatry są na wyciągnięcie ręki. Wiosna włazi do oczu.

Wieczorem w schronisku jest wszystko - ruskie pierogi, zimne piwo, gitara i normalni ludzie, których dawno nie widziałem - czegóż chcieć więcej?

Wskok na Trzy korony

2009-04-13T10:00:00.000-07:00

Po świętach jedziemy z gromadką pokemonów do Sromowców Niżnych i robimy kółko na Trzy Korony. Pokemony są wszędzie. Jest pięknie. Szkoda tylko że nadmiar mgły zabiera nieco doznań wzrokowych.
Przed odjazdem zaglądamy do naszych Słowackich przyjaciół, bo nie wypada się przywitać będąc tak blisko.

Ostatnie śniegi w Beskidzie

2009-04-03T04:40:00.000-07:00

Przyszła taka pora, że niewiadomo czy to już wiosna, czy może jeszcze zima i czy się uda pojechać bo składanka Kielecko-Warszawska. Udało się. Z Krościenka pierwszy raz idziemy na Bereśnik przez Dzwonkówkę.

Słońce grzeje jak w lecie. Śniegu jeszcze sporo na północnych stokach. W schronisku cisza i spokój z pierogami ruskimi i zimnym piwem. Następnego dnia rozmawiamy przy śniadaniu z Tatrami do południa. Potem idziemy na Przechybę. Droga końca nie ma.

W schronisku ludzi jak psów. Pod wieczór nasz skład się pozytywnie powiększa jednak zmęczenie robi swoje i szybko idziemy spać. Z Przechyby wracamy moim ulubionym niebieskim szlakiem do Rytra.

Skitur w Beskidzie

2009-03-28T04:41:00.000-07:00

Wreszcie stałem się posiadaczem nart turowych! Aby móc je sprawdzić w terenie - od tygodnia rzucam zaklęcia o śnieg i staje się. W ciągu ostatniego tygodnia spada go 30cm. Jeszcze nie widziałem takiej zimy w marcu. Przychodzi piątek po południu - pakuje zabawki i wsiadam do pociągu.

Trasa ma być łatwa - wszak to inicjacja z turami. Wysiadam w Rytrze i idę na Cyrlę. Jest pięknie - śniegu tyle, że dla wszystkich starczy a połączenie turów i fok robi robotę. Zatapiam się w ciemność nocy - inny świat. Następnego dnia idę przez Halę Pisaną do Piwnicznej. Droga męczy bo śnieg mokry i ciężki lepi się wszędzie. Gdzieś w okolicach Pisanej ściągam foki. Zaczyna się zjazd na dziko. Dzięki nartom docieram z przygodami do Piwnicznej w ciągu godziny. Wniosek jest jeden - skitury rules!

Maciejowa i Stare Wierchy

2009-02-21T10:00:00.000-08:00

A w górach zima jak z bajki - śniegu po pas i szlaki nieprzetarte. Czas zwolnił pod czapą białego puchu. My też zwalniamy.

W dali Babia Góra.

Człowiek rakieta

2009-02-08T00:24:00.000-08:00

Wszyscy już mają dosyć miasta. Zatem kiepskie prognozy pogodowe nie odstraszyły i jedziemy w Beskid Niski. W górach śniegu niewiele ale wystarcza bym mógł przetestować rakiety śnieżne.
Muszę przyznać, że rakiety śnieżne to niezły wynalazek. Na śniegu wędrówka z nimi jest mniej męcząca.
Idziemy na Lackową. Po raz kolejny sprawdza się powiedzenie Jaśka - nie wiesz jaka jest pogoda w górach jeśli w nich nie jesteś.

Drzewo prawdy.

Wędrowiec z cerkwią.

Spalena - Zverovka

2009-01-31T00:25:00.000-08:00

Od zawsze chciałem pojeździć na nartach w Słowackich Tatrach Zachodnich. Wreszcie trafiła się okazja - razem z Dziadkiem jedziemy do ośrodka Spalena Zverovka.

Trasa zjazdowa nie powaliła na kolana - właściwie gdyby nie ścianka w końcowej części to była by bryndza. Ale jedno trzeba przyznać - nie było kolejki do wyciągu. Po 3 godzinach jazdy non stop mieliśmy dość. Do tego jeszcze widoki na Tatry Zachodnie!

Po nartach jedziemy do Oravic poleżeć w wodzie ze źródeł termalnych. Czas płynie leniwie. Na koniec dnia pożeramy wyprażany ser z frytkami. Kocham Słowację!

Pusta Wielka

2009-01-10T00:26:00.000-08:00

Śniegu w Beskidzie podobno nie brakuje, ale na wszelki wypadek poszliśmy to sprawdzić na Pustą Wielką. Lubie tę górę - chwali się swoim południowym zboczem jak mało która pannica w tej okolicy.

Na Pustą idziemy z Żegiestowa żółtym szlakiem. Pogoda nie powala, zatem bez dłuższych postojów lądujemy w Bacówce nad Wierchomlą. W schronisku jest nieciekawie. Głośne towarzystwo nie daje nam spać.

Poranek za oknem następnego dnia rekompensuje cały niesmak wieczoru.

Tatry z Księżycem wchodzą nam do śpiworów a mleko chmur zalewa doliny. Ilekroć tu jestem zawsze poranki są cudem. Wracamy do Żegiestowa zachłyśnięci widokami.

Zimą malowane

2008-12-29T00:28:00.000-08:00

Jeszcze przyjdą takie mrozy, że przymarznie cap do kozy! No i przyszły. Wszystko mrozem ściśnięte - buki nawet nie pisną. Nawet wiatr przestał wiać. Słońce nieśmiało się przebija ale nikt nie podskoczy do Dziadka Mroza.

Idę z Krynicy niebieskim szlakiem do Bacówki nad Wierchomlą. Jest pochmurnie. Koło Runka dogania mnie ponura trójka - głód, zimno i zmrok. Nawet nie rozmawiamy bo do schroniska już niedaleko. W bacówce ludzi pełno a nowi gospodarze nie gryzą.

Następny dzień rozpoczyna cudna pogoda, widok na Tatry i doliny zakryte chmurami. Tak jest przez cały dzień. Z mleka chmur wystają tylko najwyżsi: Pasma Jaworzyny i Radziejowej, Tatry oraz najmniejsza przy nich Mogielica - co za widok!

Ruszam w stronę Hali Łabowskiej. Po drodze spotykam Bzyków ale czas goni i rozmawiamy krótko. Od Hali Łabowskiej już nie ma żywej duszy.

Na Cyrlę docieram po ciemnicy, oglądając się za wilkami, których pełno w mojej głowie. Po takiej trasie brakuje tylko miłego towarzystwa, dobrego żarcia i klimatu ciepłego schroniska. Na Cyrli jest wszystko. Z Kryśką, Gośką i Matyldą gramy w "Jungle Speed" z grzanym piwem. No parapecie siedzi kot i wrażenie, że znam tę wesołą trójkę od dawna.

Rozważania o wolności

2008-12-13T00:29:00.000-08:00

Nadszedł wieczór - gdzieś w dali widać zarys Tatr. Aparat i trochę czasu potrafią zobaczyć więcej niż nasze oczy. Kto odgadnie co widać na zdjęciu?

W schronisku jemy mnóstwo i bez końca. Wreszcie nie musimy się nigdzie spieszyć. Właściwie to nic nie musimy - ta świadomość to właśnie wolność.

Trepcok 2008

2008-12-05T07:00:00.000-08:00

Po raz XV robimy Trepcoka - rajd harcerski na około 120 osób. W tym roku mącimy wodę w Wierchomli. Podobało się?

Proszę Państwa - przedstawiam Zimę!

2008-11-22T00:54:00.000-08:00

Zrobiło się wietrznie i zimno - aż drzewa posiwiały. Chłód włazi pod ubranie i nie pozwala na dłuższe postoje.

Popołudniem niebo zupełnie mętnieje. Z każdym krokiem przybywa śniegu. Nadchodzi Zima - moja ulubiona pora roku.

Nad Lubaniem chmurzy się i słychać szczęk żelaza.

Eliaszówka

2008-11-10T04:33:00.000-08:00

Zostawiam wszystko i wsiadam do pociągu na południe. Już sama podróż tą trasą daje klimat. Od dawna chciałem przejść się z Piwnicznej na Eliaszówkę.

Początek jest widokowy. Później szlak zaczyna tajniaczyć po lesie. Z Eliaszówki schodzę przez Obidzę i Wielki Rogacz na Niemcową. Rano zbiegam czerwonym szlakiem do Rytra. Jest rześko i mocno wieje.

Dwa dni w górach i nie odczuwam samotności - góry smakują inaczej i wcale nie gorzej. Czyżby kolejny etap? A może to już zdziwaczenie?

Skamieniałe Miasto

2008-11-09T09:00:00.000-08:00

Słoneczny i ciepły długi weekend. Jestem z Szymkami ze Śląska w rezerwacie Skamieniałe Miasto. Patrzę na obrazek i znowu pojawia się pytanie - dlaczego?

Dlaczego w takim miejscu młodzi ludzie nie mogą się wspinać? Dlaczego rezerwat przyrody nieożywionej? Czy buldering powoduje aż takie zniszczenie, że trzeba tego zabronić?

Zimna woda

2008-10-19T12:00:00.000-07:00

Przyszły wietrzne dni. Nawet momentami można wejść w ślizg. Mogłem tylko cieszyć się ślizgami Dziadka, bo antybiotyk nie pozwolił mi wejść do wody.

Gonimy jesień

2008-10-10T13:00:00.000-07:00

Szukanie miejsca na tegoroczny Trepcok zawiodło nas do Wierchomli. Tutejsza szkoła jest mała i klimatyczna. Po załatwieniu formalności z panią dyrektor idziemy w góry.

Jest pięknie - ciepło, słonecznie i bardzo kolorowo. Z Wierchomli idziemy dziko na Halę Łabowską. Z Łabowskiej już szlakiem na Cyrlę. Kuchnia na Cyrli jest najlepsza. Następnego dnia Koza z Wiśnią schodzą na pociąg. Odprowadzam ich do Rytra i wracam na Cyrlę z Włatcami Móch. Jest wesoło i jest Jesień - wszędzie.

Rysy

2008-09-05T07:00:00.000-07:00

Droga do Morskiego Oka zamknięta. Zatem jest szansa, że o tej porze roku nie będzie tutaj ludzi. I rzeczywiście ludzi w Moku niewiele.

Po trzech dniach rypanki wcale nie chcę wracać do domu i nauczyłem się, że:

- samemu na Rysy idzie się łyso,

- zepsute kolano ratuje maść końska,

- jak chodzi o nocleg to lepsza od pokoju jest podłoga,

- impreza może pojawić się niespodziewanie.

Grzesiek wszystkich pozdrawia.

Rejs

2008-08-23T07:00:00.000-07:00

Za namową Zbyszka - przez tydzień moczymy się w mazurskich jeziorach. Czarterujemy wielką łajbę. Wieje jak cholera i jest zimno - tak jak lubię. Do tego nowa załoga daje czadu.

Płyniemy z Giżycka do Węgorzewa. Następnie wracamy cumując po drodze na jeziorach Święcajty i Dobskim. Potem prosto na kanały aż do Mikołajek. A wszystko okraszone bo każdy marynarz kląć musi!

Pierwszy nocleg na jeziorze Kisajno.

Rychu myje gary.

Spontaniczna impreza w Węgorzewie.

Kamyk.

Wiało jak jasna cholera!

Regaty.

Zbychu jest twardy i deszczu się nie boi.

Entuzjazm załogi.

Ostatnia noc na jeziorach.

Windsurfing w Chorwacji

2008-08-09T10:00:00.000-07:00

Jak może wiać na Półwyspie Paljesac? - zajebiaszczo! Jak długo można utrzymać bom w rękach przy takim wietrze? - nie długo. Gdy dodać do tego falę, to robi się masakra po chorwacku!

Wszyscy Chorwaci - jak jeden mąż - mają twarze zakapiorów. Dlaczego? - niewiadomo. Jedziemy by szkolić się w polskiej szkole windsurfingu na półwyspie Paljesac. Szkoła okazuje się porażką - instruktorka ma w głębokim poważaniu kursantów a sprzęt szkoleniowy pozostawia wiele do życzenia. Zatem bierzemy pierwsze lepsze drzwi od stodoły i na wodę. Niektóre dni są tak wietrzne, że drzwi od stodoły zamieniają się w torpedę. W takie dni strach dotykać naszej deski - zamienia się w odrzutowca.

Trasa dojazdu: Gorlice, Konieczna, Koszyce (SK), Miszkolc (HR), Budapeszt , Zagrzeb (CRO), Makarska, Ploce, promem do Trpanji, Orebic.

Promem z Ploce skracamy drogę na półwysep.

Pierwsze starcie z silnym wiatrem.

Plaża, słońce, czysta woda - po prostu porażka.

Korczula - wyspa Marco Polo.

Staszku startuje.

Czerwone dachy Orebic'a.

Dolina Mattertal

2008-07-05T09:00:00.000-07:00

Góry wysokie przyciągają. To przyciąganie jest tym większe, im są one wyższe. Minęły 3 lata od kiedy byłem ostanio na dużej wysokości. To zdecydowanie za długo.

Dzień 1 i 2.

Wyjeżdżamy autobusem z Tarnowa o 8:30. We Wrocławiu mamy przesiadkę na inny autokar. Droga jest trochę męcząca. Jedziemy przez Niemcy i Austrię. Lądujemy w Losannie na 11:00 następnego dnia. Zaczyna padać. Znajdujemy dworzec kolejowy i ruszamy do Zermatt (bilet 73FCH). Tory wiodą wzdłuż Jeziora Genewskiego, które jest ogromne. W deszczu sprawia wrażenie morza bo nie widać drugiego brzegu. W Visp mamy przesiadkę. Zaczyna się wypogadzać. Dojeżdżamy do Zermatt późnym popołudniem. Rozbijamy namiot na campingu i robimy rekonesans po wsi. Ludzi pełno i gwarno.

Na terenie Zermatt obowiązuje zakaz poruszania się pojazdów spalinowych.

Szwajcaria to bogaty kraj - tutaj nikt nie chodzi z konewką.

Dzień 3.
Dla aklimatyzacji idziemy na grań Hornli - najpopularniejsza droga wejściowa na Matterhorn. Zaczyna lać i mamy pogodowy kanał. Wracamy do namiotu. Szwendamy sie po wsi. Nic sie nie dzieje. Pod wieczor znowu idziemy na przechadzkę po wsi. Powoli wypogadza się i naszym oczom ukazuje się wielki Matterhorn. Na jednej z ulic kręcą program telewizyjny - jest wesoło i ludzi nie brakuje.

Dzień 4.

Idziemy jeszcze raz na grań Hornli. Tym razem jest lampa. Nad jeziorem Schwarzee jemy kaszkę - ależ to jest gówniane żarcie. W drodze widać Rimpfischhorn oraz gran Allalinhornu. Zaczynam watpic czy damy rade złoic plan, który mi wyrósł w głowie. Dochdzę do wniosku, że nie ma co ryzykowac na pierwszy raz. Na grani robi się późno i wracamy przed schroniskiem - odpuszczamy bo jutro zaczynamy prawdziwą rypankę. Podczs drogi powrotnej spod Matterhornu myślę nad jutrzejszą trasą. Zapowiada się jeden dziem lampy a drugi ma być niewyraźny. Wieczorem pakujemy się na wspinaczkę - to będzie Breithorn. Jeśli pogoda drugiego dnia nie dopisze, to na Breithorn'ie mamy większe szanse się nie zgubić.

Matterhorn (4478m n.p.m.).

W drodze widać Rimpfischhorn (4199m n.p.m.).

Dzień 5.
Rano pakujemy manele i zostawiamy zbędny balast na polu namiotowym. Ruszamy kole 9:00. Plecaki mamy tak ciężkie, że wędrówka jest udręką przy mocnym słońcu. Szlak wije się jakby ktoś specjalnie go poskręcał, ale to dlatego by nie prowadzić w nieciekawym terenie. Kole 17 docieramy do schroniska Gandegg. Jemy parszywą kaszkę podziwiając północną ścianę Breithorn'u i lodowce. Mam doła - boje się następnego dnia co do pogody i drogi wejściowej na szczyt. Idziemy dalej na prawie płaski lodowiec. Jest gorąco. Wreszcie pojawia się po prawej stronie włoskie schronisko Teodulo. Wspinamy się na przełęcz Teodul i lądujemy pod schroniskiem. Godzina 20:00 - jest pięknie. Okazuje się że nocleg w schronisku kosztuje tylko 12,5FCH od łebka (taka promocja dla nas) więc zostajemy na noc pod dachem. Na pewno wypoczynek będzie lepszy niż w namiocie. Jemy cokolwiek i do wyra. Zasypiam od razu ale budzę się po godzinie i nie mogę spać. Nie wiem czy to już choroba wysokościowa czy tylko stres przed jutrem.

Wędrówka i ciężkie plecki.

Niesamowita, północna ściana Breithorn'u już czeka.

Alpejskie łąki.

...a panowie na sznurkach pracują

Schronisko Gandegg.

Jemy kaszkę i podziwiamy lodowce.

Breithorn (4165m n.p.m.) i Kl. Matterhorn (3884m n.p.m.).

Nie ma to jak lodowiec w pełnym słońcu - dobrze że to późne popołudnie. Po prawej widać przełęcz Teodul a powyżej na grani majaczy cień schroniska.

Schronisko Teodul - trochę się wali na lewo.

Dzień 6.
Wstajemy o 3:00. Pakujemy się, gotujemy herbatę, zagryzamy ją batonem. Czekam jeszcze żeby się choć trochę rozwidniło. Ruszamy o 4:25. Idziemy kole kolejki Testa Grigia na Plateau Rosa i wspinamy się na przełęcz pomiędzy Klein Matterhorn'em a Breithorn'em. Jest pusto. Na przełęczy jemy śniadanie bez herbaty bo zabrakło cierpliwości. W trakcie mija nas jeden zespół 4 osobowy. Ubieramy uprzęże, wiążemy liną i heja. Góra stromieje ale nie wymagająca technicznie. Idziemy bardzo wolno zakosami. Wreszcie wierzchołek. Jest wąski i nie ma dużo miejsca. Wokół same góry i bezchmurne niebo. Jest radość. Robimy zdjęcia i uciekamy na dół. W drodze powrotnej mijają nas całe tłumy chętnych wierzchołka. Słońce grzeje niemiłosiernie, ludziska jeżdżą na nartach. Nie ma to jak lodowiec w pełnym słońcu - po prostu masakra. Zaczyna boleć głowa. W schronisku jemy i pakujemy graty do zejścia. Zbiegamy szybko własną trasą na przełaj bez szlaków. Okazuje się że możemy nawet dotrzeć tego samego dnia do Zermatt. Musimy być na 18:00 by odebrać żarcie z przechowalni. Zdążamy z językiem na brodzie. Jedyne o czym marzę to kąpiel i zdjęcie butów, które obtarły do krwi.
Tego dnia pokonaliśmy 3417m przewyższenia.

Góra stromieje.

Na wierzchołku.

W dole mrówki idą do nas.

Dookoła same góry.

Tutaj niedawno zeszła lawinka.

Ludziska jeżdżą na nartach.

Koparka na 3900m n.p.m.

Obiad w schronisku.

Droga zejściowa przez lodowiec - szkoda, że nie mamy nart.

Masakra krajobrazu po szwajcarsku.

Dzień 7.
Odpoczywamy po wczorajszej rypance i pijemy litry wody. Mam obtarte do krwi stopy. Wyrosłem już z moich butów. Siedzimy - nic się nie dzieje.

Uwaga - jedzie policja!

Stare budownictwo Zermatt.

Dzień 8.
Pogoda się psuje i zaczyna lać. W przerwie deszczu idziemy na Keltersteg ale deszcz nas zawraca. Wracamy do namiotu. Po obiedzie probujemy jeszcze raz. Nawet wychodzi słońce. Bardzo miła wspinaczka via ferrata.

Przeszpejenie przed wspinaczką.

Przewód się wspina.

Jak widać jest radość.

Przewód ma nowe spodnie - wypas!

Tak to wygląda z daleka.

Dzień 9.
Leje od rana. Śpimy, jemy, wycieczka do Zermatt. Kupujemy chleb i masło - po tylu dniach na kaszkach i batonach oraz suchym chlebie - to jest rarytas. Znowu leje - siedzimy, nic się nie dzieje.

Dzień 10.
Wreszcie poprawa pogody. Idziemy z Zermatt do schroniska Tasch by nazajutrz zaatakować Allalinhorn. Droga wiedzie widokową trasą - jest pięknie. Z każdą godzina coraz mniej chmur na niebie. Ewidentnie jutro będzie lampa. Niepokoi tylko mnóstwo śniegu w górach po ostatnim opadzie. Do schroniska docieramy kole 18:00. Udaje nam się wytargować nocleg na tarasie za 15FCH.

Sofa i Andrzej Smolik

2008-06-14T04:57:00.000-07:00

Na płycie rynku, z okazji Dni Tarnowa, koncert dała Sofa. Sofa zagrała świetnie - dużo energii w klimacie soul, R&B i rap. Zaraz potem wystąpił Andrzej Smolik ze swoją kapelą. Niestety jego występ był przeciętny.

Popołudnie na desce

2008-05-31T17:20:00.000-07:00

Znowu wieje i znowu bawimy się na wodzie. Tym razem nauczeni doświadczeniem kiepskich wiatrów pływamy na większym żagielu.

Zawody wspinaczkowe

2008-05-11T18:00:00.000-07:00

W tym roku międzynarodowe mistrzostwa Polski we wspinaczce sportowej były chyba słabo rozreklamowane i wici ledwie do mnie doszły. Zdążyłem na drugi dzień – półfinał w boulderingu. Wszystko dzieje się na Tarnowskim rynku, okraszone muzyką klubową. Impreza przyciąga większość łojantów z naszego miasta.

Marcin - sędzia zawodów.

Lackowa

2008-05-11T10:00:00.000-07:00

Na Lackową podchodzimy od wsi Izby. Kierujemy się na Przełęcz Beskid a potem zielonym szlakiem na wierzchołek. Zbocze jest bardzo strome. W między czasie wypogadza się - robi się ciepło. Porzucamy szlak i zbiegamy północnym stokiem do Bielicznej. Wiosna powala na kolana.

Bieszczady

2008-05-01T05:40:00.000-07:00

Myślałem, że w Bieszczadach nic mnie już nie zaskoczy. A tu niespodzianka - zmieniono przebieg szlaków z Ustrzyk Górnych na Połoninę Caryńską oraz Tarnicę. Nowe drogi są ciekawsze (szlak na Caryńską zawsze śmierdział nudą).

Nocleg na polu namiotowym w Ustrzykach. Ta miejscowość już dawno zgubiła swój klimat - pełno buraków i hałasu. Pogoda pod psem niweczy plany - pozostaje nam ewakuacja do domu.

Piękne widoki z Tarnicy.

Cerkiew w Smolniku.